Pierwsza korzystała policja
Dwustronna komunikacja za pomocą fal radiowych zaczęła rozwijać się w latach trzydziestych XX wieku. Wtedy to skonstruowano urządzenia za pomocą których policjanci zaczęli korzystać systemów radiowych. Na początku mogli tylko przesyłać informacje z siedziby do policyjnych samochodów. Wkrótce potem komunikacja ta stała się dwustronna. Na początku lat trzydziestych systemy te zaczęły się rozwijać i rozpowszechniać na wiele miast Stanów Zjednoczonych, a w roku 1934 istniały już 134 policyjne systemy radiowe.
Wielkim przełomem w rozwoju radiowej komunikacji było zastosowanie przez Edwina H. Armstronga do transmisji fal radiowych modulacji częstotliwości, w związku z czym, większość istniejących systemów zmieniono na systemy FM. Wybuchła druga wojna światowa i pojawiły się inne potrzeby zastosowania komunikacji radiowej, która miała służyć do informowania się wzajemnego wojska. Skonstruowano wtedy wiele odbiorników i nadajników służących komunikacji ruchomej, tak że pod koniec wojny większość statków, samolotów, a nawet czołgów wyposażona była w swoje własne systemy komunikacyjne Podczas tych prac zrobiono duże postępy techniczne. Podczas wojny radiowe urządzenia komunikacyjne zaczęto produkować na szeroką skalę. Stały się powszechne, a ich korzyści dla ludności cywilnej można było obserwować po wojnie. Tak zaczął się rozwój komunikacji która nie potrzebowała kabla. Dziś możemy powszechnie korzystać z tych wynalazków.